discredit

itibarını zedelemek, gözden düşürmek

İnsanların birine duyduğu saygıyı veya güveni kaybetmesine neden olmak.

Basit İngilizce açıklama: To make people lose respect for someone or stop trusting them.

• The lies discredited the politician.
• They tried to discredit the witness with false accusations.
• His opponents spread rumours to discredit him.

Eş anlamlılar: damage someone’s reputation, disgrace

Sık kullanılan kalıplar: discredit someone, discredit an opponent, attempt to discredit

çürütmek, güvenilirliğini sarsmak

Bir düşüncenin veya kanıtın yanlış ya da güvenilmez görünmesine yol açmak.

Basit İngilizce açıklama: To make an idea or evidence seem false or impossible to trust.

• These facts discredit his theory.
• Later research discredited the original findings.
• Can one mistake discredit the whole report?

Eş anlamlılar: undermine, cast doubt on

Zıt anlamlılar: confirm

Sık kullanılan kalıplar: discredit a theory, discredit the evidence, discredit a claim

itibar kaybı, gözden düşme

Başkalarının saygısını veya güvenini kaybetme durumu.

Basit İngilizce açıklama: The loss of other people's respect or trust.

• His lies brought discredit on the team.
• The affair brought lasting discredit to her office.
• Such conduct reflects discredit on the institution.

Nasıl kullanılır: bring discredit on someone/something (The scandal brought discredit on the whole profession.)

Eş anlamlılar: disgrace, dishonor

Zıt anlamlılar: honor

Sık kullanılan kalıplar: bring discredit, discredit on someone, discredit to something