outcast

dışlanmış kişi

Bir topluluğun veya toplumun reddettiği, aralarına kabul etmediği kişi.

Basit İngilizce açıklama: A person whom a group or society rejects or excludes.

• He felt like an outcast.
• The village treated her as an outcast.
• They offered shelter to outcasts with nowhere else to go.

Eş anlamlılar: pariah, outsider

Sık kullanılan kalıplar: social outcast, become an outcast, an outcast from society

dışlanmış

Bir topluluk tarafından reddedilmiş ve artık onun bir üyesi olarak kabul edilmeyen.

Basit İngilizce açıklama: Rejected by a social group and no longer accepted as part of it.

• The outcast child lived alone.
• They sheltered people who were outcast from society.
• He felt lonely and outcast.

Nasıl kullanılır: outcast from something (She felt outcast from her own community.)

Eş anlamlılar: rejected, excluded, ostracized

Zıt anlamlılar: accepted

Sık kullanılan kalıplar: outcast children, outcast from society, socially outcast

dışlamak, kovmak

Birini bir gruptan veya yerden zorla uzaklaştırıp kabul etmemek.

Basit İngilizce açıklama: To force someone to leave a group or place and refuse to accept them.

• The elders outcast him.
• She was outcast from the village.
• The tribe would outcast anyone who broke that rule.

Nasıl kullanılır: outcast someone from something (They outcast him from their community.)

Eş anlamlılar: banish, expel, reject

Zıt anlamlılar: accept, welcome

Sık kullanılan kalıplar: outcast someone, outcast from society